NEREDEN NEREYE HEY GİDİ GÜNLER                                                                                                                                                        23/07/2015
Selam.Bu yazımızda 1990' lı yılların başından başlayarak günümüze Türk futbolunun geldiği noktayı nostalji olarak anlatmaya çalışacağım.
1990'lı yılların başıyla beraber başta Hakan Şükür,Tugay Kerimoğlu,Bülent Korkmaz,Hakan Ünsal,Sergen Yalçın,Ertuğrul Sağlam,Ogün Temizkanoğlu,Abdullah Ercan ,Arif Erdem,Rüştü Reçber  gibi kaliteli oyuncularla iyi bir jenerasyon yakalayan Türk futbolu 1992 yılında yapılan Akdeniz oyunlarında altın madalya kazanarak çıkışa geçeceğinin sinyallerini vermeye başladı.Sepp Piontek'in milli takımın başına geçmesiyle kabuğunu kıran Türk futbolu ayak seslerini Tüm futbol dünyasına duyurmaya başladı.Önce 1996 Avrupa futbol şampiyonası elemelerini geçen milli takımımız finallerdeki grubundan puansız ayrılsada oynadığı umut veren futbolla ilerleyen yıllar için benden korkun mesajını  artık iyiden iyiye herkese hissettiriyordu.1999-2000 sezonunda Avrupanın 2 numaralı kupası olan UEFA kupasını namağlup  olarak Galatasarayın ülkemize getirmesiyle tarihi bir başarı yakalayan Türk futbolu 2000 Avrupa şampiyonasına katılarak ve çeyrek final oynayarak A milli takım seviyesinde de tarihinin en büyük başarısını elde etmişti.Dünya sıralamasında üst sıralara tırmanmaya başlayan milli takımımız 2002 dünya kupası elemelerine 2.torbadan girmiş.Grubunu 2.bitirip play offlar sonucunda 54 YIL aradan sonra Dünya Kupası finallerine gitmeye hak kazanmıştı.2002 Dünya kupası finallerinde yarı finale kadar çıkan milli takımımız yarı finalde kupayı kazanacak olan  Brezilya'ya 1-0 yenilerek 3. maçı oynamaya hak kazanmış 3.lük maçında Güney Kore'yi 3-2 yenerek dünya 3.sü olmuştu.Adeta dünya şampiyonluğu elimizden kayıp gitmişti.
Ard arda önemli başarılarla mutlu olan Türk halkı bu değerli jenerasyonun yaşlanması ve bazı oyuncuların futbolu bırakmasıyla beraber yeniden gerileme dönemine girmiş, Avrupa ve Dünya Şampiyonalarına katılmak artık hayal olmuştu.2008 yılı bu suskunluğun sonu olmuş yine bir play off turu sonunda milli takımımız Avrupa şampiyonası finallerine katılmış  yarı finalde bu defa Almanya'ya unutulmaz bir maç sonunda 3-2 yenilerek Avrupa 3.sü olmuştu.Bu başarıdan sonra ivme kaybeden Türk futbolu üst üste yaşanan teknik direktör değişiklikleriyle başarısız olarak 2010 ve 2014 dünya kupaları ile 2012 Avrupa futbol şampiyonası finallerini pas geçmek zorunda kalmıştı.2016 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerine yeniden Fatih Terim idaresinde başlayan milli takımımız ardarda aldığı kötü sonuçlarla henüz 6. maçlar sonunda  gruba ve Avrupa şampiyonası finallerine havlu atmak üzere.
Nereden nereye dünya sıralamasında 10.sıralara kadar yükselen bir milli takımdan bugün 58. sıraya kadar düşmüş bir milli takıma .Sadece kağıt üzerinde yıldız olan oynadıkları futbolla ne kendilerini ne de Türk halkını mutlu edemeyen futbolcular topluluğuna.Kendi kulüp takımında bile zor forma bulurken milli takımda banko 11 oynayan oyunculardan kurulu deyim yerindeyse toplama bir takıma.Kazakistan,Andorra,Faroe Adaları gibi sıradan takımları zorlukla yenip Letonya,Macaristan gibi takımlardan beraberliği zor kurtarabilen, İzlanda gibi bir takımdan fark yiyen bir milli takıma.Sözleşme zamanı yıllık 3-4 milyon eurodan aşağıya imza atmayan ama sıra milli takıma gelince 3-4 bin liralık bile oynamayan sıradan futbol takımı oyuncularına. Hey gidi günler.Daha yazacak o kadar şey var ki .Ne günlere kaldık Allahım.
Bunlar tabi ki üzücü şeyler ama en üzücü olan Dünya ve Avrupa 3. sü olan Türk milli takımının imparator lakaplı hocasının güç bela  1-0 kazanılan Kazakistan maçı sonrası uçurumun dibinde yürümek kolay değildir gibi talihsiz bir açıklama yapması.Herkesin 5-6 gol attığı sıradan bir takımı 1-0 yenen milli takım oyuncularının  dünya şampiyonu olmuş gibi sevinmeleri.
Sevgili arkadaşlar yazı belki biraz ağır olmuş olabilir ama bu duygular sadece benim değil milyonlarca Türk halkının,halkımızın duyguları,düşünceleri.
Son söz olarak biz 1990 'lı yılları özledik arkadaşlar.Tekmeye kafa sokan Alpay Özalan'ı,ayağı kırılma pahasına topa giren Orhan Çıkrıkçı'yı,Türk.'ün onur ve gururunu son ana kadar cansiperane temsil eden Bülent Korkmaz'ı  sadece kağıt üzerinde yıldız olmayıp;  sahada bunu kanıtlayan , hem kendisi mutlu olan  hem de Türk halkını mutlu eden milli takımı,milli  futbolcuları,teknik adamları  özledik arkadaşlar.
Keşke demeyi hiç sevmem ama bu defalık keşke o günleri yeniden yaşasak diyorum.
Ne dersiniz sizce çok şey mi istiyorum sevgili arkadaşlar.
                            SAYGILARIMLA                                                    ÜMİT YILMAZ